Opis naszych produktów

Miód pitny TRÓJNIAK

katalpa, berberys, czarny bez, wiśnia z ogonkiem, czarna porzeczka, jagoda górska

UWAGA! Produkt w wersji fermentowanej ze świeżych liści katalpy pracuje i może gazować, a więc należy przechowywać go w lodówce, zawiera alkohol.

Stosowanie: 2 do 3 razy dziennie pół małej łyżeczki na szklankę wody. W przypadku dzieci należy nalewkę wlać do szklanki gorącej wody w celu odparowania alkoholu.

KATALPA

Polecam mój miód pitny z liśćmi katalpy zwłaszcza na takie problemy jak Hashimoto, Borelioza, Bartonella, Alzheimer, choroba Leśniowskiego Crohna, ostre stany zapalne oczu i skóry, sarkoidoza, toczeń, łuszczyca, demencja i ogólny spadek DHEA w późniejszym wieku (spada od 30 roku życia), depresja/stres, zaburzenia snu, stwardnienie rozsiane, stwardnienie zanikowe boczne (ALS), astmę. Chyba nie ma drugiego takiego zioła/drzewa, które ma tak wielozadaniowe właściwości jak katalpa w przypadku chorób autoimmunologicznych- w takich chorobach jak Bartonella czy Borelioza bardzo silne działanie przeciwzapalne, obniżanie cytokiny IL-6 odpowiedzialnej za brak metylacji i tym samym detoksu (w tym i usuwania metali ciężkich z organizmu), stymulacja DHEA, odblokowanie genu VDR, podkręcenie BDNF odpowiedzialnego za wszystkie problemy kognitywne, walka z mgłą umysłową to główne lecz nie jedyne właściwości katalpy. Sama w sobie nie jest może najmocniejszym ziołem antybakteryjnym, ale jest to najmocniejsza substancja wspierająca w tych chorobach, powodując mijanie ogromnej ilości problemów zdrowotnych w tych chorobach przez co dając czas na dobór/testowanie innych ziół o mocnych właściwościach bakteriobójczych.
Przy dłuższym stosowaniu lub w stosowaniu w zbyt dużych dawek powoduje euforię oraz przyrost masy mięśniowej (uważałbym z dawkowaniem w przypadku kobiet z syndromem policystycznych jajników PCOS), zdecydowanie nie jest to roślina do zastosowania leczniczego u osób poniżej 21roku życia (zwiększanie poziomu DHEA, a co za tym idzie i testosteronu).
Polecam poczytać w Internecie lub innych źródłach jak szerokie jest działanie katalpy.
Katalpa jest dość popularnym drzewem rosnącym w Polsce - może się okazać, że lekarstwo na Twoje problemy zdrowotne jest w pobliżu.
BERBERYS

W naszym miodzie pitnym do katalpy dodano berberys pospolity, który będzie działał w synergii z katalpą.

Skąd biorą się lecznicze właściwości berberysu zwyczajnego

W lecznictwie wykorzystuje się korę berberysu zwyczajnego, jego liście i owoce, niekiedy również korzeń i korę korzeni. W całej roślinie obecne są berberyna i berbamina - związki o właściwościach przeciwbakteryjnych (berberyna wykazuje również działanie przeciwzapalne). Oba związki wpływają również na wydzielanie żółci.
Jagody berberysu pospolitego zawierają także saponiny (substancje o właściwościach moczopędnych, wykrztuśnych, wspomagających wydzielanie soków trawiennych i żółci), kwasy organiczne, w tym kwas jabłkowy i winowy, pektyny o działaniu m.in. przeciwzapalnym, witaminy C i E.

Choroby i dolegliwości, które łagodzi berberys zwyczajny

Liście berberysu zwyczajnego łagodzą bóle wywołane kamieniami w drogach żółciowych, wzmacniają łaknienie i wspomagają procesy trawienne (podobnie działa odwar z kory berberysu) i wydzielanie żółci. Berberysowe liście wykorzystuje się również w chorobach wątroby i w celu obniżenia temperatury. Z liści berberysu przygotowuje się odwary, napary a także nalewki.
Owoce berberysu zwyczajnego i wykonane z niego przetwory stosuje się pomocniczo w leczeniu przeziębień, grypy, na poprawę trawienia i jako środek witaminowy, wzmacniający odporność i przeciwgorączkowy. Suszone owoce berberysu (powinny zachować intensywny czerwony kolor) dodawać można np. do muesli czy owsianki, ze świeżych jagód przygotowuje się soki, dżemy, galaretki czy wino

Przeciwwskazania do stosowania berberysu zwyczajnego

Preparatów z berberysu nie poleca się kobietom w ciąży. Berberyna i berbamina obecne w roślinie mogą przyczynić się do nadciśnienia tętniczego. Stan taki może wywołać niedotlenienie a nawet zaburzyć rozwój płodu. Odradza się również podawanie preparatów z berberysu małym dzieciom - mogą wywołać nudności.
W celach leczniczych stosuje się berberys zarówno zewnętrznie jak i wewnętrznie – w przypadku stosowania zewnętrznego, doskonale pomaga na gojące się rany i problemy z pierwotniakami, Co ważne – w przypadku „przedawkowania” nie ma praktycznie żadnych działań niepożądanych, co nie jest oczywiste w przypadku ziół. Najnowsze badania dowodzą pozytywnego oddziaływania berberysu w przypadku problemów z gronkowcem złocistym, sallmonelą, bakteriami Coli i innymi paciorkowcami.
Berberys zwyczajny występuje w lasach praktycznie całej Europy. Można go spotkać także w parkach i zagajnikach. Surowcem leczniczym są przede wszystkim liście berberysu, ale stosuje się w tych celach także korzeń i korę. Wykorzystuje się także dojrzałe owoce.


CZARNY BEZ

właściwości lecznicze kwiatów i owoców

Kwiaty czarnego bzu zawierają dużo flawonoidów i kwasów fenolowych, a ponadto kwasy organiczne, sterole, olejek, garbniki, triterpeny, sole mineralne. Taka kompozycja składników decyduje o właściwościach napotnych i przeciwgorączkowych kwiatów. A ponadto działają też moczopędnie, uszczelniają ściany naczyń włosowatych i poprawiają ich elastyczność. Ze względu na właściwości przeciwzapalne stosuje się je także do płukania chorego gardła i okładów przy zapaleniu spojówek.
Jeszcze większą różnorodność cennych substancji kryją w sobie owoce czarnego bzu: m.in. glikozydy antocyjanowe, pektyny, garbniki, kwasy owocowe, witaminy (szczególnie dużo C i prowitaminy A), sole mineralne (wapnia, potasu, sodu, glinu i żelaza). Poza właściwościami napotnymi i moczopędnymi mają też lekko przeczyszczające i przeciwbólowe. Należą do tzw. środków czyszczących krew, poleca się je jako lek odtruwający i pomagający usuwać z organizmu szkodliwe produkty przemiany materii i toksyny w chorobach reumatycznych oraz skórnych. Owoce czarnego bzu są też stosowane w stanach zapalnych żołądka i jelit, a także jako pomocniczy lek przeciwbólowy w nerwobólach i rwie kulszowej.
Bez czarny wspomaga oczyszczanie organizmu z toksyn
Zarówno kwiaty, jak i owoce czarnego bzu mają działanie moczopędne, kora zaś (dziś rzadko stosowana) stymuluje pracę wątroby i działa przeczyszczająco. Właściwości te wpływają korzystnie na pozbywanie się z ciała toksyn i zbędnych produktów przemiany materii. W celu odtrucia organizmu zaleca się picie chłodnego naparu/ herbatki z bzu w ciągu dnia. Czarny bez można łączyć też z innymi ziołami o działaniu oczyszczającym jak mniszek lekarski czy pokrzywa.
Owoce bzu czarnego - właściwości
Owoce bzu czarnego są surowcem antocyjanowym, a co się z tym wiąże, wykazują właściwości antyoksydacyjne, czyli zdolność do wiązania wolnych rodników.
Przetwory z owoców bzu czarnego chronią więc nasze komórki i zapewniają im dłuższą żywotność. Standaryzowane ekstrakty z Fructus sambuci nigri poddawane były naukowej ocenie. Badania in vitro wykazały bakteriobójcze działanie oraz zdolność wiązania się flawonoidów zawartych w ekstrakcie z wirusem grypy, przez co zostaje uniemożliwione wniknięcie do komórki gospodarza. Standaryzowane wyciągi podawano również chorym z objawami grypopodobnymi. Porównując z grupą kontrolną, przyjmującą placebo, czas choroby skracał się o 3-4 dni.
Obecność pektyn ułatwia przygotowanie powidełek o odpowiedniej konsystencji, bogatych w witaminy (A, C i z grupy B) oraz w związki mineralne. Powidełka o niepowtarzalnym smaku pomocne są przy wrzodach i zaparciach. Owoce możemy także wykorzystać do zrobienia soku lub po prostu ususzyć i stosować, gdy potrzebujemy oczyścić organizm z egzogennych toksyn oraz szkodliwych produktów przemiany materii, w niestrawnościach, zaparciach oraz w przeziębieniu i różnych bólach.


WIŚNIA z ogonkiem

Wiśnie w profilaktyce przeciwnowotworowej

Wiśnie zawierają pokaźną ilość przeciwutleniaczy, bo aż 400 mg/100 g. Są to substancje, które chronią organizm m.in. przez nowotworami i procesem starzenia, gdyż neutralizują wolne rodniki. W związku z tym wiśnie zostały umieszczone na liście ORAC (Oxygen Radical Absorbance Capacity), czyli liście produktów, które w wysokim stopniu chronią organizm przed niszczącym wpływem reaktywnych form tlenu. 100 g wiśni (waga bez pe­stek) ma aż 3500 punk­tów ORAC. Według dra Ronalda Priori z The US Departament of Agriculture Research Service zwiększając spożycie owoców i warzyw, szczególnie tych o wysokiej wartości ORAC, można znacząco podnieść poziom antyoksydantów w krwiobiegu nawet o 15-20 proc.

Wiśnie na choroby układu moczowego

Wiśnie, dzięki zawartości potasu i sodu, są moczopędne. Dlatego poleca się je pomocniczo w leczeniu schorzeń układu moczowego: zapaleniu pęcherza czy kamicy nerkowej.

Lecznicze właściwości wiśni

Badania uczonych z USA udowodniły, że częste jedzenie wiśni może obniżyć poziom złego cholesterolu LDL we krwi i może wpłynąć na zmniejszenie ilość tłuszczu brzusznego. Tego tłuszczu, który jest przyczyną chorób układu sercowo-naczyniowego i bardzo często pojawia się u osób wykonujących pracę siedzącą oraz u mężczyzn.
Obecność w miąższu wiśni kumaryn – szczególnych substancji obniżających krzepliwość krwi – stwarza w tego owocu niezastąpiony komponent w diecie chorych po zatorze, zawale albo udarze. Przy regularnym jedzeniu wiśni zmniejszają się bóle w klatce piersiowej, wyrównuje pracę serca. Czysta kumaryna ma zapach przypominający wysuszone siano wymieszane z wanilią. W smaku jest piekąca.
Kumaryna dostarczana organizmowi wraz z tłuszczami lub alkoholem lepiej się wchłania i rozchodzi w organizmie. Może dlatego jest tak wielu miłośników wiśniówki, bo kumaryna działa uspokajająco, rozkurczowo na mięśnie gładkie, przeciwbólowo i przeciwobrzękowo. Uznano, że może być stosowana w leczeniu nerwic wegetatywnych z objawami skurczu (w 100 cm sześciennych miąższu wiśni znajduje się 2-4 mg kumaryny). Co ciekawe kumaryna hamuje rozwój wszystkich bakterii, wirusów (w tym HIV) oraz grzybów. Działa zabójczo na pierwotniaki i roztocza. Wszyscy, który obawiają się candidozy powinni regularnie jeść wiśnie lub pić sok. Ponieważ kumaryny działają też jak roślinne pestycydy, to wiśnie mogą się rozwijać swobodniej niż inne krzewy i są mniej narażone na ataki pasożytów.

Wiśnia nie traci swoich uzdrawiających właściwości po mrożeniu albo krótkotrwałej obróbce cieplnej. Najlepszym sposobem jej konserwacji jest przygotowanie soku, który po łagodnej pasteryzacji (60-65 st. C) będzie długo dostępnym smakołykiem i lekarstwem. Ponieważ pestki zawierają pewne ilości związków cyjankowych, lepiej je z owoców usuwać.
UWAGA! Zastosowana przez nas wiśnia jest w całości z pestką, przed zalaniem wodą można pestki rozłupać w celu uzyskania większej skuteczności ziółek.

CZARNA PORZECZKA - właściwości zdrowotne

Czarne porzeczki posiadają szczególne właściwości zdrowotne. 100 g czarnych porzeczek pokrywa bowiem prawie 260% dziennego zapotrzebowania na witaminę C. W tradycyjnej medycynie ludowej owoce stosowane są przy infekcjach górnych dróg oddechowych, jak również artretyzmie czy reumatyzmie. Można je także stosować pomocniczo przy wypadaniu włosów, a nawet jako okłady na ślady po ukąszeniach komarów czy meszek. Sprawdź, w jakich jeszcze dolegliwościach pomagają czarne porzeczki.
Czarne porzeczki (Ribes nigrum) mają wiele właściwości zdrowotnych. W tradycyjnej medycynie ludowej owoce stosowane są przy anginie i innych infekcjach górnych dróg oddechowych, artretyzmie czy reumatyzmie. Z kolei sok z czarnych porzeczek wspomaga leczenie migreny, problemów żołądkowo-jelitowych czy ogólnego wyczerpania organizmu. Współczesna fitoterapia poleca stosowanie czarnych porzeczek pomocniczo przy niedokrwistości, przyzębicy, skazie krwotocznej, zaćmie, złej krzepliwość krwi, wypadaniu włosów i zębów, a nawet zapaleniu gruczołu krokowego. Z kolei po napary z liści czarnej porzeczki można sięgnąć w celu przyspieszenia procesu wydalania toksyn z organizmu i regulacji pracy nerek.

Czarne porzeczki są bogatym źródłem antyoksydantów

W owocach czarnej porzeczki występuje spora grupa flawonoidów, które hamują powstawanie w organizmie toksycznych związków prowadzących do chorób nowotworowych oraz spowalniają proces starzenia. Ponadto obniżają one poziom cholesterolu we krwi, hamują rozwój miażdżycy naczyń i stabilizują ciśnienie tętnicze. Flawonoidy działają także oczyszczająco, ponieważ mają zdolność tworzenia kompleksów z metalami ciężkimi (kadmem i ołowiem) i w ten sposób ułatwiają usuwanie tych szkodliwych dla organizmu pierwiastków. Flawonoidy znajdujące się w czarnej porzeczce to katechina, epikatechina, procyjanidyny, kempferol i myricetyna. Jednak szczególne właściwości prozdrowotne przypisuje się trzem pozostałym związkom, czyli:

antocyjanom - znajdujące się w skórce czarnych porzeczek antocyjany to substancje antybakteryjne, które skutecznie zwalczają bakterie E.coli - przyczyny problemów żołądkowych;

rutynie - rutyna ułatwia wchłanianie witaminy C, ma właściwości uszczelniające i wzmacniające śródbłonek naczyń krwionośnych. W ten sposób zapobiega krwawieniom, wybroczynom i żylakom;

kwercetynie,która ma właściwości moczopędne i oczyszczające drogi moczowe. Działa także przeciwalergiczni


Czarna porzeczka alternatywą dla tabletek z witaminą C

Czarne porzeczki są jednymi z bogatszych w witaminę C owoców leśnych. W 100 g znajduje się 181 mg witaminy C – to aż 4 razy więcej niż w pomarańczach. Pod względem jej zawartości czarna porzeczka ustępuje tylko owocom róży (500 mg w 100 g). Zgodnie z zaleceniami specjalistów z Instytutu Żywności i Żywienia, codzienne powinniśmy dostarczać organizmowi 70 mg kwasu askorbinowego, w związku z tym 100 g, czyli garść czarnych porzeczek pokrywa dokładnie 25% dziennego zapotrzebowania na witaminę C

Przeciwwskazania

Porzeczki trzeba wprowadzać do diety dzieci bardzo ostrożnie i w niewielkich dawkach, gdyż często wywołują reakcje alergiczne.

Czarna porzeczka jest przeciwwskazana w zakrzepowym zapaleniu żył, kwasowości żołądka, choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy, nadkwaśności i zapaleniu żołądka.

Świeżych owoców i soku z czarnej porzeczki nie można przyjmować w zapaleniu wątroby.

Długie i nieograniczone zużycie to może prowadzić do zwiększonego krzepnięcia krwi.

Nie powinno się pić soku z czarnej porzeczki przy stosowaniu kwasu acetylosalicylowego (np. aspiryny).

Stosowanie domowych przepisów w czasie choroby i rekonwalescencji należy skonsultować z lekarzem. Nie wolno na własną rękę zwiększać proporcji i częstotliwości zażywania nawet roślinnych środków.
Podawanie ziół dzieciom, kobietom w ciąży oraz długotrwałe kuracje ziołowe zawsze trzeba uzgodnić z lekarzem.


JAGODA CZARNA LESNA tzw. BORÓWKA
W medycynie ludowej czarne jagody były wykorzys tywane już od najdawniejszych czasów. Nasze babcie uważały ten owoc za niezbędny składnik domowej apteczki. Są naturalnym lekarstwem na problemy jelitowe i choroby oczu. Ostatnie badania przeprowadzone przez hiszpańskich naukowców wykazały, że jagody mają pozytywny wpływ na nadwagę i wiele innych schorzeń. Dlatego znalazły szerokie zastosowanie w farmakologii, kosmetyce oraz w kuchni.
W dawnych czasach czarnymi jagodami leczono zakażenia, tyfus, a nawet polio. Owocami tymi zwalczano również gronkowca.

Na problemy z jelitami
Spożywanie suszonych owoców pomaga zwalczyć biegunkę, z kolei świeże owoce wskazane są przy zaparciach. Obecność garbników i pektyn w soku oraz naparze wpływa na uszczelnienie błony śluzowej żołądka, neutralizowanie szkodliwych produktów przemiany materii oraz spowalnianie ruchów robaczkowych jelit. Sok z jagód wychwytuje z organizmu wszelkie toksyny, więc jest uznawany za antidotum na zatrucia. Liście zaś działają bakteriobójczo i przeciwzapalnie przy problemach układu pokarmowego.
Na choroby oczu Owoce czarnej jagody, dzięki obecności antocyjanów i garbników, wspomagają widzenie, dzięki zawartej luteinie.


HERBATKA Z KATALPĄ
katalpa, berberys, czarny bez, wiśnia z ogonkiem, czarna porzeczka, jagoda górska

Skład herbatki ten sam co miodu pitnego.
Stosowanie: 1 łyżkę stołową suszu zalać wrzątkiem, 3 minuty parzyć pod przykryciem, pić 3 razy dziennie, zawsze na czczo - nie mieszać z jedzeniem, z ziołami żadnymi nigdy, bo to wtedy nie działa, zrobi się w brzuchu mieszanina nie do strawienia.
Stosując zioła efekty są widoczne dopiero po 3 tygodniach, podczas stosowania herbatki zalecam zrobić sobie 3 dniową głodówkę a przynajmniej wprowadzić dietę w celu oczyszczenia z toksyn. Nastąpi szybsze wchłanianie substancji katalpiny i skutek zdrowotny będzie 1000 razy większy.

Polecam z życzeniami zdrowia.

 Grzegorz Śleziak